गजल – ज्वाला प्रसाद खनाल
तिमीले दिँदै आएको समर्थन सकियो
सायद अब मेरो आफ्नै यौवन सकियो।
जागिर पनि छुटेपछि आम्दानी घटेपछि
तिमीले दिने मिठो बोलीवचन सकियो ।
डाक्टर साहेव बाँच्ने उपाय बताइदिनोस्
अब औषधि किनेर खाने धन सकियो ।
तिमी विदेश जाउ भनेर कसरी भनुँ मैले
घरमा मूना सकिएपछि मदन सकियो ।
फूलमा पनि विष हुन्छ भन्ने कुरा बुझेपछि
भमरा बनेर फूल चुस्ने मेरो मन सकियो ।
ए “ज्वाला” तँ यति धेरै निष्ठुरी बनिछस्
मुखमा पनि नपर्दै पग्लेर मख्खन सकियो ।
